Blog

VOOROORDELEN

Glenny

MIJN VOOROORDELEN

OMARM KLEIN 2

Ieder mens heeft vooroordelen en soms wordt je gestraft voor je eigen vooroordelen door die van de ander over jou.

Ik kom uit het ziekenhuis met mijn stok. Er zitten twee mensen op het bankje.

LEES MEER

Een oudere dame en een jongeman. Mag ik er tussen? Ja dat mag. Zo’n stok doet wonderen, kan ik je vertellen. Maar daar gaat het hier niet over.

De dame vraagt aan de zwarte chauffeur van de eerste bus die stopt: Gaat deze ook neer het station Zaandam? Nee is het antwoord. Enig sinds gepikeerd gaat ze weer naast mij zitten. Deze gaat toch ook altijd langs het station Zaandam, moppert zij. Nee zegt de jongeman deze gaat straks naar links direct naar Amsterdam. Oh.

Ze gaat weer naast mij zitten. Met een gezicht dat op onweer staat. De jongeman is voortdurend aan het bellen. IK kan er niets aan doen, maar luister mee.

“Hij neemt niet op, ik bel al de hele tijd , maar hij neemt niet op”

“Ja ik kom net uit het ziekenhuis, ze denken dat die plaat los zit. Volgende week gaan ze de operatie in plannen”

“Ja denk je dat ik met een pols in het gips kan rijden?”

“He man , hoe gaat het? Zeg wanneer ga je de huur betalen? Ja je moet mij wel betalen hoor, anders gebeuren er gekke dingen.” Lacht hard.


“Ik krijg de camera niet aan de praat. Hij pikt het signaal niet op. Rij jij er even langs man! ( op gebiedende toon) Alsjeblieft “

“Ja ik weet het niet hoor, maar hij neemt nog steeds niet op. Ik weet niet wat er aan de hand is.”

Ik geef het toe, ik heb een grote fantasie. Maar op dat moment  ben ik er van overtuigd dat dit allemaal geen zuivere koffie is. Ja dat is dus mijn grote vooroordeel. Ingegeven door de toon het zenuwachtige geloop, het uiterlijk ( beetje sjofel en wit) het steeds weg lopen als hij iemand aan de lijn heeft. Je ziet: Ik probeer mijn eigen vooroordeel te verzachten, iets wat wij allemaal doen als we met onze vooroordelen worden geconfronteerd. Maar het is en blijft een vooroordeel. Misschien was de man gewoon eigenaar van een beveiligingsbedrijf en ging het om een medewerker die niet op het werk was verschenen.

Als dan eindelijk een bus komt, die op het station Zaandam stopt, vraagt de dame, die de hele tijd stoïcijns voor zich uit kijkt en mijn blikken negeert, in het wilde weg: “ Stopt deze op het station Zaandam?” Ja zeg ik. Ze kijkt bijna dwars door mij heen naar de jongeman en herhaalt haar vraag.

Ik kijk naar hem en zeg: “Mij vertrouwt ze niet”  Ook dit hoort ze niet en hij lacht wat schaapachtig naar mij en antwoordt de dame: “Ja deze gaat naar het station Zaandam. “

Ach ja eerst die zwarte chauffeur, die het volgens haar verkeerd had en nu deze zwarte dame geloven? Mooi niet!
Ik hoop dat zij ook aan het einde van de dag naar haar eigen vooroordeel heft gekeken, want dat geeft veel ruimte voor verbinding.

Glenny 

0
0
0
s2sdefault

Laat je reactie achter

algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden