Blog

KLEURENBLIND

Glenny

KLEURENBLIND

KLEIN 2

Het overkomt mij nog steeds. Witte mensen, die claimen dat ze kleurenblind zijn. Terwijl zij bewonderend roepen: ‘wat een mooie jurk, prachtige kleuren’. 

Zij zien dus wel de kleuren van mijn jurk maar niet de kleur van mijn huid:  zwart - nou vooruit bruin - ‘Ik zie geen kleuren, jij bent gewoon één van ons.’ Ze bedoelen het vast en zeker goed. Ze willen mij laten weten dat ik er echt bij hoor, wat hun betreft. Maar ze helpen mij daar niet mee.  Nee ze duwen mij eerder weg, want ik word niet erkent in mijn zwart zijn.

Zie en erken dat ik anders ben.
Alle goede bedoelingen ten spijt. Niet willen erkennen dat ik anders ben, op zijn minst een andere afkomst heb, betekent dat je MIJ niet erkent.

LEES MEER

Dat erkennen van het anders zijn, gebeurt vreemd genoeg alleen op het gebied van ras/ afkomst. Het woord ras mag niet genoemd worden. En ik snap het, niemand wil voor racist uitgemaakt worden.

Maar helaas hebben we allemaal onbewust bepaalde denkbeelden overgenomen uit de witte dominante cultuur. En dat is gewoon een gegeven waar jij en ik beide mee te maken hebben. Dit onder ogen zien is bevrijdend en werkt helend.

Als je mij als zwarte vrouw ziet, blijf ik gewoon dezelfde vrouw, die je al kent. Alleen word ik completer. Ik voel mij meer in mijn volledige ik erkent.

De angst om voor racist aangezien te worden, heeft in Nederland geleid tot het ontkennen van het probleem. Of op zijn minst tot het plaatsen van het probleem – racisme en discriminatie – ver buiten ons. Ja in het verre buitenland gebeurt dat, maar niet hier.

Het maakt de discussie extra moeilijk, je ontneemt mij de mogelijkheid om met jou – witte vrouw - te sparren over deze onderwerpen en nog belangrijker om mijn eigen identiteit te onderzoeken.  Want heus het is niet gemakkelijk om je eigen zwartheid te omarmen, als je bent opgevoed met de boodschap dat je je maar beter zo goed mogelijk kunt aanpassen aan de witte samenleving en cultuur.

En dat maakt dit verhaal nog ingewikkelder, want veel zwarte mensen, zeker van mijn en oudere generaties, zwegen liever, dan dat ze zelf het onderwerp ter sprake brachten. En soms heb ik er ook even helemaal geen zin in. Als er weer een opmerking voorbij komt, waarbij ik  mijn wenkbrauwen frons. Want eeuwig en altijd moeten uitleggen, is dood vermoeiend.

Gelukkig neemt de jonge generatie geen blad voor hun mond. En ja wat zij zeggen is soms behoorlijk radicaal en ook kwetsend naar witte mensen, maar dat is soms ook nodig om de discussie op gang te brengen.  Veel witte mensen krijgen daar de kriebels van en dat snap ik. Zelf ben ik meer van, zoals één van mijn klanten het noemde: “De Soft Approach”

Zeg nooit meer tegen mij dat je mijn kleur niet ziet.

Wil jij ook jouw antwoorden vinden op alledaags racisme? Neem dan CONTACT met mij op. 


kleinoktober2018

Black Queen
Glenny Sijlbing
www.zininkleur.nl
info@zininkleur.nl

0
0
0
s2sdefault

Laat je reactie achter

algemene voorwaarden.
  • Geen reacties gevonden